Dilated People i Jerzy Stuhr na 22. Przystanku Woodstock!

Jerzy Stuhr będzie gościem Akademii Sztuk Przepięknych, a na Głównej Scenie festiwalu wystąpi Dilated Peoples.

W sobotę (16.07) na Głównej Scenie 22. Przystanku Woodstock wystąpi zespół Dilated Peoples z Kalifornii! W ten sam dzień usłyszymy również BRING ME THE HORIZON i Tarję Turunen.

Wydali cztery cieszące się uznaniem albumy, koncertowali i odnieśli sukces jako artyści solowi, a po ośmiu latach przerwy wrócili i reaktywowali zespół. Dilated Peoples powraca z wydawnictwem „Directors of Photography”. Evidence, Rakaa (Iriscience) i DJ Babu prezentują nowe nagrania, które doskonale ilustrują indywidualne możliwości każdego z członków zespołu i dowodzą, że ekipa może się pochwalić łączącą ich niezwykłą chemią. Nowe wydawnictwo dowodzi że wykonawcy wspięli się na najwyższy poziom umiejętności i kunsztu.

dilated people woodstock


- Tak widzimy świat i tak widzimy siebie nawzajem - mówi Evidence. - W filmie reżyser obrazu to osoba która wybiera ujęcia, dobiera kadry. Tak samo pracujemy my. Być może nie robimy beatów, ale wybieramy ścieżki, miksujemy je, rozmawiamy z producentem. Odpowiadamy w pełni za dobór dźwięków, i za to, co robimy.

Najnowszy krążek to dowód na to, że zespół pozostał wierny swojemu stylowi i zachował charakterystyczne brzmienie. Muzycy jednocześnie dodali do nagrań elementy zupełnie nowe i udało im się spektakularnie poszerzyć swój, już i tak imponujący, repertuar muzyczny. Na tle dźwięków pianina i bębnów Alchemist’a Evidence i Rakaa prezentują ostre jak brzytwa rymy, którym towarzyszą wyszukane skrecze DJ Babu. Na singlu „Good As Gone” Dilated Peoples rymują zawzięcie w rytmie dramatycznego, przejmującego bitu od DJ’a Premier. Evidence omawia wytrzymałość swojej ekipy podczas rozmowy o artystach, którzy rozpoczęli karierę w latach 90 i odeszli już w zapomnienie.

- Kopanie leżącego to paskudna rzecz - mówi Evidence. Ale czasem w tym biznesie możesz zainspirować się ludźmi którym się powiodło, albo możesz czerpać motywację z historii tych, którzy odpadli z rozgrywek. Mówisz wtedy do siebie: „Zapomnij o tym. Będę jednym z tych, którym się udało.” Widziałem wielu znajomych, którzy musieli wrócić do pracy. Wielu znajomych się poddało. Korzystam z tego.

Dilated Peoples rapują też o doświadczeniach, które ukształtowały ich jako muzyków. Na powalającym nagraniu „Cut My Teeth” Evidence wspomina o tym jak dorastał w Venice Beach, podczas gdy Rakaa przenosi się w czasie do Mid-City w Los Angeles. Dorastanie w południowej Kalifornii pełne było wyzwań. Pomimo tego że Los Angeles to stolica przemysłu rozrywkowego, mieszkańcy miasta narażeni są na izolację, której specyfikę zgłębia Rakaa w utowrze ‘Show Me The Way”.

- To takie wrażenie, gdy masz wszystko co niezbędne, by spełnić swoje marzenia, ale nie jesteś w stanie odczuć tego głębiej, i tylko je gromadzisz - mówi Rakaa. Mam na myśli bycie oddzielonym od piramidy i od ognia w jej środku.

Rakaa wkłada ten wewnętrzny ogień i pasję w utwór „Country Of The Self”, w którym rapuje o złych stronach przemysłu i jak ludzkość dopuszcza się gwałtu na naturze w imię dochodu. Od czasu wydania ostatniej płyty Rakaa wrócił na studia i zdobył dyplom poświęcając czas na zbadanie tematów, które pasjonowały go od dłuższego czasu. - Zawsze byłem zainteresowany tematami takimi jak propaganda i manipulacja społeczna, więc zdobyłem dyplom z reklamy - mówi. Podczas studiów zetknąłem się z serią filmów dokumentalnych Adama Curtisa „The Century of the Self”. Ta piosenka, tak samo jak i seria filmów, bada wątki leżące u podstaw społeczeństwa konsumpcyjnego, szuka przyczyn egocentryzmu, rozpadu rodziny i struktur społecznych, których świadkami jesteśmy.

Co do jednej rzeczy Dilated Peoples zawsze byli zgodni – to ważna rola DJ w ich wydawnictwach. Na nagraniu „Figure It Out [Melvin’s Theme]” możemy podziwiać umiejętności DJ Babu – ścieżka jest pełna skreczy, które pozwalają docenić kunszt mistrza konsoli.

- Nie jestem w stanie wyobrazić sobie płyty Dilated Peoples bez utworu DJ’a - mówi DJ Babu. I dla mnie to jest sprawa tak jakby osobista, bo chciałem oświadczyć środowisku DJ’ów – „O, zapomnieliście o DJ Babu? Zapomnieliście o mistrzu konsoli? O człowieku z Beat Junkies? To pozwólcie mi odświeżyć wam pamięć”. Sądzę, że beat który stworzyłem dla tej ścieżki nadal nowego charakteru całej płycie – jest klasyczny, a jednocześnie nowoczesny i bez zbędnej pretensjonalności. Chciałem zabrać się do roboty i wziąć sprawę we własne ręce. Myślę że na tym nagraniu uwieczniłem najlepsze skrecze które udało mi się nagrać w ciągu całej kariery.

Dilated Peoples rozpoczęli swoją działalność jako duet Evidence i Rakaa wydając debiutancki singiel „Third Degree” w 1997. Na płycie znalazły się też dwa inne utwory: „Confidence” i „Global Dynamics”. DJ Babu dołączył do ekipy rok później. Występy Dilated Peoples charakteryzują się błyskotliwą wymianą rymów między raperami i niezwykłymi popisami DJ Babu na konsoli, i udowadniają, że występy zespołów hiphopowych mogą być rozrywkowe i eksponować umiejętności DJa. Wraz ze wzrostem rozpoznawalności zespół podpisał umowę z wytwórnią Capitol Records, która wydała 4 pierwsze albumy Dilated Peoples: „The Platform” w 2000; „Expansion Team” w 2004; „Neighborhood Watch” w 2006 oraz „20/20”. Po wydaniu „20/20” członkowie ekipy wydali cykl bardzo dobrze przyjętych projektów muzycznych, przy których bardzo często ze sobą współpracowali.

Dlatego też, gdy zaczęli nagrywać „Directors Of Photography” członkowie Dilated Peoples odkryli, jak bardzo zmieniła się energia i skupienie, które każdy z nich wnosi do pracy w zespole. - Najbardziej .



Z ogromną przyjemnością ogłaszamy, że Jerzy Stuhr spotka się z Woodstockowiczami na tegorocznej Akademii Sztuk Przepięknych!

Jerzy Stuhr jest aktorem i reżyserem teatralnym i filmowym, scenarzystą, intelektualistą, jurorem w międzynarodowych festiwalach filmowych. Jest członkiem Europejskiej Akademii Filmowej od 1998 roku. Był wielokrotnie nagradzany jako aktor i reżyser na festiwalach krajowych i zagranicznych. Jest autorem 7 książek.

Urodzony w Krakowie, ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim (1970) oraz Wydział Aktorski w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie (1972). Wieloletni pedagog i profesor (od 1994) oraz rektor Krakowskiej PWST (1990-1997 oraz 2002-2008), wykładał także na Wydziale Radia i Telewizji na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach (1999-2013), którego otrzymał tytuł "honoris causa" w roku 2007. Od 1980 roku wykładał na uczelniach we Włoszech, tamże grał i reżyserował w teatrach włoskich. Zagrał w wielu włoskich filmach, m.in. u Nanni Moretti'iego („Il Caimano”, 2006 i „Habemus papam”, 2010) i u Luca Manfredi („Ultimo Papa Re”, 2012).

Grał w wielu polskich filmach u znanych reżyserów: Krzysztofa Kieślowskiego , Feliksa Falka, Andrzeja Kotkowskiego, Andrzeja Wajdy, Agnieszki Holland, Juliusza Machulskiego, czy Krzysztofa Zanussiego. Wykreował wiele niezapomnianych bohaterów oraz stworzył wiele wspaniałych ról w teatrach krakowskich i warszawskim oraz w Teatrze Telewizji. Wyreżyserował także wiele spektakli.

Twórca wielokrotnie nagrodzonych 7 filmów: „Spis cudzołożnic”(1994), „Historie miłosne” (1997) „Tydzień z życia mężczyzny” (1999), „Duże Zwierzę” (2000), „Pogoda na jutro”(2003), „Korowód” (2007), czy „Obywatel” (2013), za które otrzymał wiele prestiżowych zagranicznych nagród, zarówno w Polsce na kolejnych FPFF w Gdyni, jak i zagranicą: „Nastro d'Argento” we Włoszech 1998, Anica Flash w Wenecji 1997, Nagroda OCIC w Wenecji 1999, dwukrotnie FIPRESCI: w Wenecji 1997 i w Wiesbaden 2004 i wiele innych.

Był wielokrotnie nagradzany za całokształt twórczości: w 2005 roku nagrodą im. Roberta Bressona na 62.MFF w Wenecji, nagrodą im. Sergiusza Bondarczuka „Złoty Rycerz” na 14.MFF w Czelabińsku, w 2012 roku nagrodą „Anioła Kariery” na Festiwalu Narodów i Religii w Terni (Włochy), w 2013 roku Złotą Nagrodą Flaiano: Złoty Pegaz (Pegaso d'Oro) w Pescarze (Włochy), Nagrodą Kristian na Festiwalu Filmowym „Febio Fest” w Pradze (Czechy) oraz w listopadzie 2014 roku Nagrodą Złote Glany na 19. Forum Kina Europejskiego Cinergia w Łodzi.

Autor 7 książek. W 1992 roku ukazała się autobiograficzna książka "Sercowa choroba", a w roku 2001 rozmowy z Markiem Mikosem "Udawać naprawdę". W roku 2007 wydano książkę "Ucieczka do przodu. Jerzy Stuhr od A do Z w wywiadach Marii Malatyńskiej" w wydawnictwie ZNAK, a w w Wydawnictwie Literackim ukazały się książki: "Jerzy Stuhr: Historie rodzinne" (2008), która również zastała nagrana jako audiobook, oraz „Tak sobie myślę” (2012). Następna to ponownie wydana w ZNAK-u w roku 2014 „Obywatel Stuhr - z Jerzym i Maciejem rozmawia Ewa Winnicka”, towarzysząca filmowi „Obywatel”. Ostatnio, w grudniu 2015 roku, ukazała się nowa książka, wydana ponownie w Wydawnictwie Literackim: „Ja kontra bas” (2015), nawiązująca do jubileuszu 30-lecia grania przez Jerzego Stuhra monodramu Patricka Sueskinda „Kontrabasista”.

Jerzego Stuhra ostatnio można podziwiać w 3 tytułach granych w teatrze Polonia w Warszawie, gdzie kreuje główne role oraz jako reżysera dwóch spektakli w tym tearze.

Jerzy Stuhr od 2004 roku jest przewodniczącym Rady Fundacji Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im.ks. Józefa Tischnera. Od 15 lat wraz z żoną Barbarą są ambasadorami krakowskiego Stowarzyszenia UNICORN, czego zwieńczeniem było otwarcie 11 października 2014 pierwszego w Polsce Centrum Psychoonkologii w Krakowie. W Dniu Chorego (11 lutego) w 2013 roku otrzymał z rąk Premiera RP Donalda Tuska Nagrodę Imienia Św. Kamila - patrona chorych i pracowników służby zdrowia.

Od dwóch lat Jerzy Stuhr jest także twarzą Kampanii "Rak Wolny od Bólu".

jerzy stuhr woodstock


Fot. archiwum aktora

Źródło:materiały organizatora