Ah, co to by\u0142 za koncert!<\/p>\n
Ale zacznijmy mo\u017ce od pocz\u0105tku. 15 stycznia w warszawskim klubie Stodo\u0142a wyst\u0105pi\u0142 Dawid Tyszkowski<\/strong> – polski artysta, kt\u00f3rego muzyka trafia prosto w serce. Tak chyba najpro\u015bciej opisa\u0107 to, co wydarzy\u0142o si\u0119 tego zimowego wieczora. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 obserwuj\u0119 w zasadzie od samego pocz\u0105tku, od czasu gdy singiel Koszulka\u00a0<\/em>pojawi\u0142 si\u0119 w muzycznej przestrzeni i strzeli\u0142 mi przys\u0142owiowego „plaskacza w mord\u0119”. Kto w tak m\u0142odym wieku pisze tak szczere i przepe\u0142nione b\u00f3lu teksty? Dlatego tym bardziej cieszy\u0142am si\u0119, \u017ce w ko\u0144cu mog\u0119 pos\u0142ucha\u0107 tych pi\u0119knych kompozycji na \u017cywo.<\/p>\n Ten koncert by\u0142 absolutnie przepi\u0119knym pocz\u0105tkiem roku – zaskakuj\u0105cym ju\u017c od przekroczenia sali, gdzie ukaza\u0142y nam si\u0119 krzese\u0142ka. Nie bywam za cz\u0119sto na takich koncertach, a w\u0142a\u015bciwie by\u0142am chyba ze dwa razy w swoim \u017cyciu – ale musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce ju\u017c to wprowadzi\u0142o licznie przyby\u0142ych s\u0142uchaczy w pewien nastr\u00f3j.\u00a0 Oczekiwanie na pojawienie si\u0119 artysty umila\u0142y nam mi\u0142e, delikatne d\u017awi\u0119ki, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wychwyci\u0142am ukochane przeze mnie Radiohead<\/strong> i ich Everything In Its Right Place<\/em>.<\/p>\n Scenografia, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rej znalaz\u0142y si\u0119 o\u015bwietlaj\u0105ce scen\u0119 lampy i mn\u00f3stwo instrument\u00f3w, mimo swej prostoty tworzy\u0142a wspania\u0142y nastr\u00f3j. Moje pierwsze skojarzenie, gdy na scen\u0119 wkroczy\u0142 Dawid Tyszkowski wraz z towarzysz\u0105cymi muzykami by\u0142o do\u015b\u0107 mocne – w mojej g\u0142owie pojawi\u0142a si\u0119 automatycznie my\u015bl o The Last Shadow Puppets<\/strong>. I towarzyszy\u0142a mi ona do samego ko\u0144ca. Absolutna magia!<\/p>\n Setlista by\u0142a totalnie przemy\u015blana – poza dobrze znanymi utworami znalaz\u0142o si\u0119 na niej miejsce na piosenki, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie tego wieczora mia\u0142y sw\u00f3j debiut. Mowa tutaj chocia\u017cby o singlu Bari<\/em>, kt\u00f3ry swoj\u0105 oficjaln\u0105 premier\u0119 mia\u0142 nast\u0119pnego dnia, w pi\u0105tek. To zawsze mi\u0142e, gdy pojawiaj\u0105 si\u0119 takie detale, kt\u00f3re sprawiaj\u0105, \u017ce koncert zostaje na d\u0142ugi czas w pami\u0119ci. Nie spos\u00f3b wspomnie\u0107 tutaj o wspania\u0142ym doborze go\u015bci – podczas utworu Na palcach<\/em> mogli\u015bmy us\u0142ysze\u0107 Kub\u0119 Wi\u0119cka<\/strong> na saksofonie (kocham saksofon mi\u0142o\u015bci\u0105 bezgraniczn\u0105), Czerwiec<\/em> zosta\u0142 wykonany wraz z Piotrem Odoszewskim<\/strong>, kt\u00f3rego g\u0142os kompletnie skrad\u0142 moje serce. Podczas Co i tak nadejdzie<\/em> arty\u015bcie towarzyszy\u0142 znany i lubiany Skubas<\/strong>, kt\u00f3rego obecno\u015b\u0107 wywo\u0142a\u0142a ogromne poruszenie w\u015br\u00f3d zebranych.\u00a0 A Wieloryby<\/em> w duecie z Natali\u0105 Przybysz<\/strong>? Przyznam si\u0119 nieskromnie, \u017ce zachwyca\u0142am si\u0119 z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105 coraz bardziej. Kiedy na scenie pojawili si\u0119 Pola Chobot<\/strong> i Adam Baran<\/strong>, kawa\u0142ek Chcia\u0142bym z tob\u0105 stworzy\u0107 dom<\/em> wybrzmia\u0142 naprawd\u0119 przepi\u0119knie.<\/p>\n \u015awiat\u0142a, muzyka i g\u0142osy tworzy\u0142y naprawd\u0119 sp\u00f3jn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Ani przez chwil\u0119 nie pomy\u015bla\u0142am, \u017ce co\u015b tu nie pasuje, czy nie gra. Troch\u0119 by\u0142o jedynie przykro, \u017ce na koncert nie dotar\u0142 Kr\u00f3l<\/strong> (liczy\u0142am, \u017ce w ko\u0144cu uda mi si\u0119 go us\u0142ysze\u0107, bo jest na mojej li\u015bcie „must hear” od d\u0142ugiego czasu) – jednak wiadomo, \u017ce czasami pojawiaj\u0105 si\u0119 sytuacje losowe, kt\u00f3rych nie jeste\u015bmy w stanie przeskoczy\u0107. Piosenka Raj\u00a0<\/em>by\u0142a tak\u0105 wisienk\u0105 na torcie.<\/p>\n Wiem, \u017ce znajd\u0119 dla nas raj<\/em> Dwa ostatnie utwory wykonane na bis zrzuci\u0142y na mnie tak\u0105 emocjonaln\u0105 bomb\u0119, jakiej si\u0119 nie spodziewa\u0142am. Kiedy wybrzmia\u0142y pierwsze d\u017awi\u0119ki Koszulki,\u00a0<\/em>na mojej twarzy zacz\u0119\u0142o malowa\u0107 si\u0119 wzruszenie. Jestem przekonana, \u017ce gdzie\u015b mo\u017ce nawet w k\u0105ciku oka zapl\u0105ta\u0142a si\u0119 jaka\u015b pojedyncza \u0142za. Doskonale pami\u0119tam moment, kiedy us\u0142ysza\u0142am j\u0105 po raz pierwszy. S\u0142ucha\u0142am jej wtedy na zap\u0119tleniu przeszyta emocjami do szpiku ko\u015bci. Tego wieczora nie by\u0142o inaczej. My\u015bla\u0142am, \u017ce ju\u017c bardziej dobitnie si\u0119 nie da i wtedy zosta\u0142a zapowiedziana finalna piosenka. Ta, kt\u00f3ra ma dla mnie najwi\u0119ksz\u0105 warto\u015b\u0107 sentymentaln\u0105. Nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce j\u0105 kiedykolwiek us\u0142ysz\u0119 i tego wieczora niemo\u017cliwe sta\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe. Wci\u0105\u017c, mimo \u017ce min\u0119\u0142o kilka dni, mam dreszcze na wspomnienie tego wykonania. Zepchnij mnie<\/em> b\u0119dzie zawsze dla mnie that song.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n
\nCo uniesie nas do g\u00f3ry<\/em><\/p>\n\n