XII Festiwal Polska w IMCE – Niecodzienny Festiwal Teatralny
Teatr IMKA zaprasza na XII edycję Festiwalu Polska w IMCE, który w tym roku odbywa się w Ursynowskim Centrum Kultury Alternatywy. W dniach od 8 do 19 grudnia 2024 roku na widzów czeka bogaty program spektakli, które łączą literaturę, sztukę, muzykę i teatr.
Każde przedstawienie to odrębna opowieść – od surrealistycznej podróży w głąb myśli Wisławy Szymborskiej, przez poruszające historie inspirowane sztuką impresjonizmu i literaturą, aż po intymne monodramy i osobliwe farsy o ludzkiej naturze. Festiwal to nie tylko okazja do spotkania z wybitnymi twórcami i aktorami, ale także przestrzeń do głębszej rozmowy o istocie człowieczeństwa, relacji i sztuki.
8 grudnia 2024 r.
„Szymborska. Kropki, Przecinki, Papierosy.”
Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie
Reżyseria: Anna Gryszkówna
Surrealistyczna, zmyślona opowieść w asyście całkiem prawdziwych wierszy to próba przyjrzenia się poetce, tak jak sama by tego chciała. Bez nadęcia, emfazy i sztucznej powagi.
Jest 3 października 1996, Dom Pracy Twórczej „Astoria”, Zakopane. Wisława Szymborska sama w pokoju, niczego nie podejrzewając, pisze wiersz. Dzwoni telefon. Pojawia się Kot. Poetka rozmawia z nim, ignorując natarczywy telefon. W końcu odbiera. Słucha, odkłada słuchawkę. (Dostała Nobla). Zamknięta w pokoju musi zmierzyć się z werdyktem, z przeznaczeniem, sławą i nieśmiertelnością. Ale Nobel to tylko pretekst do opowiedzenia czegoś więcej. O myślach Szymborskiej, uczuciach, pragnieniach, marzeniach, przyszłości i przeszłości. Pojawiają się postaci realne i nierealne. Student, w którym się kochała jako mała dziewczynka i opisała w wierszu „Śmiech”. Jest Kornel Filipowicz, Adam Włodek, Bohun, Andrzej Gołota, Nieujawniony Podmiot Liryczny z dość dziwną misją, no i powracający ciągle Kot.
14 grudnia 2024 r.
„Ogrodnik”
Reżyseria: wspólna
Trójka wybitnych aktorów – Jerzy Schejbal jako Georges Clemenceau, Daniel Olbrychski jako Claude Monet i Magdalena Schejbal jako Blanche Monet – w spektaklu „Ogrodnik” przypomina o sile przyjaźni, miłości, sztuki i pasji. Opowieść o spotkaniu Moneta, mistrza impresjonizmu, oraz Clemenceau, giganta polityki, ukazuje ich zażarte dyskusje i odmienne spojrzenia na rzeczywistość. Monet, w kryzysie twórczym, dzięki rozmowom wraca do malowania, tworząc słynne „Nenufary”. Sztuka podkreśla, że w obliczu chaosu i zagrożeń przyjaźń i sztuka pozostają ponadczasowymi wartościami, które kształtują nasze życie i hierarchię wartości.
11 i 12 grudnia 2024 r.
„Miłości”, „Nieczystość”, „Błękitne oczy pełne miłości”
Tekst i reżyseria: Tomasz Man
Trzy monodramy na pograniczu performansu, muzyki i sztuk plastycznych, zrealizowane na podstawie sztuk teatralnych Tomasza Mana i w jego reżyserii. Przedstawienia są próbą przełożenia tradycyjnej formy teatru radiowego na żywy plan. „Miłości” to historia dziewczyny, która „żyje uczuciem”, karmi się nim. Czeka na swojego ukochanego i zrobi wszystko, żeby z nim być. W spektaklu zobaczymy znakomitą Kamillę Baar. „Nieczystość” jest kryminalną zagadką, porusza bardzo trudny i budzący silne emocje temat, jakim jest pedofilia. W roli wychodzącego na wolność mężczyznę wystąpi Zdzisław Wardejn. Z kolei Andrzej Chyra wcieli się w rolę ojca w monodramie „Błękitne oczy pełne miłości”. To opowieść o ucieczce z bombardowanego miasteczka, o zagubieniu córki i żonie, która czeka na swoją rodzinę na granicy.
18 i 19 grudnia 2024 r.
„Strasznie śmieszne na podstawie Okropnie smutne”.
Reżyseria: Ewa Kaim
On i Ona spotykają się w dziwnym miejscu o niezwykłej porze. Ona tu przyszła „ponapawać się” blaskiem księżyca, On – jakby nigdy stąd nie odchodził. Miejsce nad przepaścią, co to za miejsce? Ona mówi, że chce pooddychać w ciszy, a potem nie przestaje z siebie wyrzucać słów. On – nie chce jej obecności, nie chce dialogu, a potem podkręca jej słowa w szaleńczą błazenadę. Niekiedy bezlitośnie: „komizm, by wywołać należyty skutek, wymaga chwilowego znieczulenia serca”. Przez sporą ilość czasu jest po prostu strasznie śmiesznie – między Nim i Nią rozgrywa się osobliwa farsa. Z biegiem nocy komedia zaczyna się jednak rozszczelniać, odsłaniać swoje prawdziwe powody, rozpacz zapanowania nad czymś, nad czym wszystkie inne sposoby panowania zawiodły.